De laatste in de serie, afscheid nemen en voorbeelden van omdenken. Een omdenken in verlies. Veel quotes op social media, in trainingen en in ‘real life’ wijzen op onverwacht, oneerlijk verlies. Ik ben gedumpt, ze hebben me laten zitten… en het is niet duidelijk waarom. Tijd om te spiegelen of verder te gaan.
Een mooie vriendschap van 20 jaar liep op z’n eind. Erg jammer en ik weet ook nog steeds niet waarom en ik voelde me verraden. Zo voelde het, intens. Na 20 jaar werd letterlijk en figuurlijk de rug naar me toe gedraaid zonder verklaring. Uiteindelijk na alle emoties die daarbij horen, nam ik ook innerlijk afscheid. Jarenlang dacht ik verbeten aan de beëindiging van de vriendschap.
Tot ik iemand een soortgelijk verhaal hoorde vertellen en die zei: ‘… toen ging ik niet meer denken aan het afscheid, maar probeerde ik de herinneringen terug te halen, de mooie bijzondere momenten die we deelden door de jaren heen.’
Bijzonder eigenlijk hoe ik dit wel deed na het overlijden van mijn partner – inmiddels al 30 jaar geleden – maar een vriendschap die verloren ging, en waarvan de persoon nog gewoon leeft, zou ik ook zo toch juist in leven moeten houden. Bijzondere denkwijze en het omdenken naar ‘de mooie herinneringen’ heeft me daarna een heel ander gevoel gegeven.
Het rouwproces van een vriendschap daar moet je even doorheen. Maar dit omdenken kun je wellicht ook helpen om dingen anders te zien en dankbaarheid te voelen wat eens was.
Soms heeft je hart meer tijd nodig om te accepteren wat je al weet.
Tip:… maak een lijstje van alles wat je mist, maak daar herinneringen van.
