9-11, een dag dat je aan Amerika doet denken. Sinds kort gloort er hoop aan de horizon in Amerika en volg ik enigszins de ontwikkelingen rondom de verkiezingen in Amerika. Tenminste ik probeer het te volgen. Zoals ik me neergelegd heb bij de bestuurders in Den Haag – omdat ik het met succes doorstromen naar Den Haag, om het daar te regelen, heel klein achtte – had ik me ook neergelegd bij de ongelooflijk bijzondere kandidaten die dit invloedrijke Amerika had. Het tij is gekeerd en vele beroemde Amerikanen leggen hun hoop op een betere wereld neer bij Kamala Harris.
Wat een powervrouw. En ik denk dat zij een jaar of vijfentwintig, dertig jaar geleden ook elke dag naar Oprah Winfrey gekeken heeft, want de one-liners die zij spontaan opsomt, komen rechtstreeks uit de televisie shows van Oprah Winfrey.
Oprah Winfrey. Dat is het antwoord als je mij vraagt welke bekende persoonlijkheid mij het meeste geleerd heeft? Waarom? De kracht van herhaling, tientallen jaren kwam ze rond 16.00 uur met de Oprah-show. Hoe mijn dag ook was, op de een of andere manier hoorde ik altijd juist die dag de boodschap die ik die dag nodig had, met vooral hoop. Hoe donker een dag ook is, als de tijd gegeven is, verschijnt er uiteindelijk weer kleur in je leven. Door mooie mensen die complimenten durven geven en bijzondere gebeurtenissen die weer eens laten zien dat toeval niet bestaat.
Sinds Kamala – ik mag vast wel Kamala zeggen, ze is maar enkele jaren ouder dan ik – met een positieve benadering de boodschap brengt dat iedereen een eigen verantwoordelijkheid te nemen heeft, sinds zij zich laat horen in Amerika, is de hele energie veranderd.
Dat geeft hoop. Wie weet staat hier ook nog eens iemand op in Nederland die Den Haag weer leert wat normen en waarde zijn en wat met respect met elkaar omgaan betekent. Die de stroom aan nieuwe regels een halt toe roept en de geregelde chaos weer op de rit krijgt. Na de grote ommezwaai in Amerika, heb ik weer hoop voor Nederland.
